Search Results for “Keimasi” – Language on the Move

در ایران، همانند بسیار دیگری از کشورها، دولت به صورت مرسوم نقش پررنگی در عرصه یادگیری زبان دوم ایفا نموده است و امتیاز انحصاری سیاست گذاری های رسمی را در دست دارد. در این زمینه، یک سیاست رسمی کلی که وزارت آموزش و پرورش آن را تدوین و تنظیم نموده است، معرفی زبان انگلیسی (و عربی) به دانش آموزان پس از رسیدن به سن 11 سالگی می باشد. هر چند این سیاست، آن گونه که از این مصاحبه کوتاه اما آشکار کننده با معاون وزیر آموزش و پرورش بر می آید، هم اکنون در حال بازنگری می باشد. طبق گفته های معاون وزیر، سیاست جدید به مدارس دولتی اجازه می دهد تا زبان های خارجی (نه تنها انگلیسی و عربی، بلکه فرانسوی و آلمانی) را در قالب “بسته های سوپرمارکتی” گوناگون به دانش آموزان پیشنهاد دهند تا آنها بتوانند هر زبانی را که بیشتر دوست دارند انتخاب نمایند. علاوه بر این، سیاست جدید به دانش آموزان این اجازه را می دهد تا بسیار زودتر از 11 یا 12 سالگی به “انتخاب زبانی که دوست دارند” بپردازند. این حقیقت که وزارت آموزش و پرورش ایران تصمیم گرفته است تا از سیاست زبان خارجی سفت وسخت خود در راستای اجرای یک سیاست انعطاف پذیر تر دست بکشد، قابل توجه است.

اما چه چیزی می تواند موجب این تغییر باشد؟ یا به عبارتی دیگر، چه اتفاقی افتاده است که وزارت آموزش و پرورش را بر آن داشته است تا سیاستِ زبانِ خارجی خود که همواره تنها شامل زبان های انگلیسی و عربی بوده است را بازنگری کند؟ مصاحبه پاسخی قطعی ارائه نمی کند اما نگاهی موشکافانه تر به سیاست های اجرا شده در مدارس غیر دولتی در فهم موضوع به ما کمک می کند.

در ایران نابردباریِ مرسوم در خصوص تنوع زبانی – همین حقیقت که آموزش زبان های خارجی محدود به زبان های انگلیسی و عربی شده است – با سیاست های زبانی که بخش خصوصی اعمال می کند، همخوانی ندارد. مدارسی که به بخش خصوصی تعلق دارند، خیلی وقت است که به آموزش زبان های فرانسوی، آلمانی و انگلیسی به کودکان، اغلب از سن 5 سالگی، پرداخته اند. نتیجه این آموزش، بازاری رقابتی نه تنها برای زبان انگلیسی که برای زبان های فرانسوی و آلمانی بوده که با نابردباریِ مرتبط با تنوع زبانی در تضاد است. بدین گونه بخش آموزش خصوصی شکل های جدیدی از کالای زبانی را پدید می آورد؛ حقیقتی که مسائل پیچیده ای را در رابطه با تغییر تعادلِ میانِ سیاست های زبانی دولتی و خصوصی به وجود می آورد.

علاوه بر این، اینترنت فضای بزرگ و تقریبا غیرقابل کنترلی را برای مدارس خصوصی جهت استفاده از بسته های آموزشی زبان فراهم می آورد. ملل یکی از چنین وب سایت هایی است که متعلق به یک مدرسه خصوصی با نام ملل می باشد. هدف ادعایی مدرسه تشویق دوزبانگی از طریق روش موضوع محور می باشد. مجموعه آموزشی ملل آموزش زبان های انگلیسی و فرانسوی را فراهم آورده است. در این محیط، شکل های کاملا انعطاف پذیرِ آموزش زبان ارائه می شود تا پاسخگوی نیازهای گوناگون مشتریان باشد. به عنوان مثال، در این مجموعه یادگیری زبان فرانسوی (در ایران!) طبق سیاست های وضع شده توسط اتحادیه اروپا ممکن است. بنابراین بسته های آموزشی زبان در شکل ها و اندازه های گوناگون ارائه می شوند آن چنان که گویی وارد یک سوپرمارکت بسیار بزرگ زبانی شده اید.

به طور کلی، این که دولت تصمیم گرفته تا سیاست های مرتبط با زبان خارجی سابق خود را اصلاح کند به نظر پاسخی به تغییرات ایجاد شده در روش هایی است که از طریق آن هم دانش آموزان و هم والدین در جریانِ گفتمانِ آموزشِ زبانِ بخشِ خصوصی قرار گرفته اند؛ جایی که آنها به مصرف کننده تبدیل شده اند. بسته های سوپرمارکتی نه تنها در بخش خصوصی که هم اکنون در بخش آموزش عمومی نیز به این مصرف کنندگان پیشنهاد می شود. در این روند، سیاست گذاری مربوط به زبان های خارجیِ مرسوم و ریشه دار نیز همسویِ “انتظاراتِ جهانی” می شود.

برچسب ها: زبان عربی، مصرف، زبان انگلیسی به عنوان زبان جهانی، زبان فرانسوی، جهانی شدن، ایران، آموزش زبان، سیاست زبانی.

انگلیسی یا فارسی؟

Ingrid Piller — Wed, 04 Apr 2012 05:16:06 +0000

Persian translation of English or Persian?

مترجم: بهنام کیماسی

معنای ماشین نوشته یِ انگلیسیِ رویِ این اتومبیل چیست؟ این یکی از سوال هایی بود که من در دومین کارگاه آموزشی زبان در حرکت که با تدریس خودم در دانشگاه اصفهان برگزار می شد از شرکت کنندگان پرسیدم. من در سفر قبلی خود به اصفهان و هنگامی که از حومه شهر دیدن می کردم با ماشین نوشته ی END SPEED مواجه شدم که روی شیشه عقب این اتومبیل به چشم می خورد. کلمه END در ایران به عنوان یک صفت عالی و به معنی “نهایی” یا “بسیار عالی” به کار می رود. بنابراین، END SPEED بر خلاف آنچه که تصور می شود یک جمله امری نیست و تنها یک عبارت وصفی به معنای “فوق العاده سریع” است.بته شخصاً پیش از آن که این پرسش را مطرح کنم تفسیری در مورد نوعِ انتخابِ زبانیِ صورت گرفته در این عبارت داشتم. من فکر می کردم که کلمات انتخاب شده در این عبارتِ انگلیسی نشان می دهد که راننده این اتومبیل قصد داشته تا هویتی کنایی و پست مدرن را در معرض دید عموم قرار دهد و انتخاب زبان انگلیسی به این خاطر بوده است که اختلافِ فاحشِ “فوق العاده سریع” و فرسودگی این اتومبیل را به وضوح نشان دهد. شرکت کنندگان در کارگاه آموزشی با تفسیر من در این مورد موافقت کردند و موارد دیگری را هم به آن افزودند:

آن ها کاملا مطمئن بودند که راننده این اتومبیل مردی در رده سنی بیست تا سی و چند ساله است که برای ظاهر و تیپ خود اهمیت زیادی قائل می شود و ته ریش دارد. آن ها هم چنین مطالبی را در مورد نوع اتومبیل که پیکان بود اضافه کردند: پیکان اتومبیل قدیمی (اولیه) ایرانیان محسوب می شود و اکثر ایرانیان از لحاظ عاطفی به آن وابسته هستند. بنابراین، آن ها تصور می کردند که معنی کنایی این ماشین نوشته می تواند فراتر از آنچه باشد که در حال حاضر در این اتومبیل دیده می شود و می تواند بدین معنی باشد که کشور ایران، به عنوان یک کل، “فوق العاده سریع” بوده است.

با وجود این که من و شرکت کنندگان تا حد زیادی روی تفسیرمان از این عبارت به توافق رسیدیم، برخی شرکت کنندگان فرض ابتدایی پرسش من را -که این ماشین نوشته به انگلیسی است- رد کردند. آنها اظهار داشتند که این ماشین نوشته ممکن است انگلیسی به نظر برسد، اما در حقیقت فارسی است چرا که کلمه end در زبان انگلیسی معنای “نهایی”، “فوق العاده” یا “بسیار عالی” نمی دهد، بلکه این کلمه در فارسی قرض گرفته شده و معنایش را نیز در همان زبان فارسی اقتباس کرده است. پس از تامل در این مورد، باید قبول کنم که: پیش فرض ابتدایی پرسش من، بر اساس فرضیه یِ تمایزِ معنایی به طور قطع اشتباه بوده است. طرح این سوال که این ماشین نوشته به انگلیسی یا فارسی است در نهایت بیهوده خواهد بود و من در همان تله ای گرفتار شدم که بوردیو زبان شناسان را به خاطر آن ملامت می کند:

صحبت کردن در مورد زبان، بدون تشخیص جزئیات نهان آن، کاری که زبان شناسان انجام می دهند، مانند آن است که به طور ضمنی تعریفِ رسمیِ زبانِ رسمیِ یک گروه سیاسی را قبول کنیم. (زبان و قدرت نمادین، ١٩٩١، ص. ٤٥)

من از تمامی شرکت کنندگان در دومین کارگاه آموزشی زبان در حرکت که در دانشگاه اصفهان داشتم به خاطر یادآوری این موضوع و به خاطر مباحث مهیجی که داشتیم تشکر می کنم.

تمسخر لهجه ها

Manouchehr Kouhestani — Sun, 24 Apr 2011 21:58:45 +0000

Amoo (‘Uncle’) Poorang

Persian version of my recent post about “Ridiculing accents”

Translated by Behnam Keimasi (بهنام کیماسی)

آیا مایه گذاشتن از اقلیت‌های زبانی برای سرگرم کردن کودکان کار درستی است؟ این سوالی بود که حدود دو ماه پیش زمانی که داشتم یک برنامه تلویزیونی مخصوص کودکان را در تلویزیون ایران مشاهده می کردم از خودم پرسیدم. مجری این برنامه با تقلید و انجام تردستی های کودکانه گروه بزرگی از کودکان 5 تا 8 ساله را سرگرم می کرد. یکی از جنبه های اجرای سرهم بندی شده، کودکانه و ظاهرا جالب این مجری این بود که وی گیلکی را با لهجه ای ساختگی صحبت می کرد.
گیلکی یکی از گونه های زبانی مردم شمال ایران است که از ریشه با فارسی، کردی، تالشی، بلوچی و دیگر گونه های زبانی ایرانی مرتبط است. بیشتر همخوان های گیلکی با همخوان های فارسی یکسان است، اما مصوت های این دو با هم تفاوت دارند. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد گیلکی می توانید به اینجا و اینجا مراجعه نمایید.
اجرایی نظیر آن چه که در بالا توصیف شد به چه چیزی منجر می شود؟ چنین اجرایی از یک سو موجب خندیدن کودکان می شود اما از سوی دیگر چنین کلیشه های قومی و نژادی را در ذهن کودکان جاودان و به سخره گرفتن این گونه زبانی را به ملکه ذهن آنان تبدیل می کنند. در ایران به سخره گرفتن گونه های زبانی با استفاده از لطیفه های قومی و نژادی نه تنها در مورد گیلکی، بلکه در مورد هر نوع گونه زبانی دیگری به جز تهرانی استاندارد بسیار شایع است. این کار هم چنین موجب آزردگی فراوان در میان اقلیت های زبانی قومی و نژادی می شود. در این زمینه، می توان به هر کسی حق داد تا چنین سوالی را مطرح کند که چرا به چنین کلیشه سازی قومی و نژادی به طور رسمی در تلویزیون ملی و در برنامه ای که مخصوص نسل آینده است صحه گذارده می شود؟ آیا نباید رسانه های ما به رفع مسائل قوم گرایانه کمک کنند و در همدل کردن ملت برای حفظ میراث فرهنگی این مرز و بوم نقش داشته باشند؟ ایجاد سرگرمی دلیلی بر پخش کردن بذر دشمنی و سوء تفاهم در بین مردم نمی شود. قطعا مرز میان شوخی و نژادپرستی بسیار باریک است.

جادوی انگلیسی

Ingrid Piller — Sun, 24 Oct 2010 01:22:49 +0000

Persian version of my recent blog post about the magic of English
Translated by Behnam Keimasi (بهنام کیماسی)

در چند هفته ی آینده دانشجویان من در درس مبانیِ جامعه شناسیِ زبان تکلیفی گروهی را انجام می دهند که در آن به جست و جوی چشم اندازهای زبان شناختی در محدوده ی محل زندگی خود می پردازند و حضور زبان های مختلف در فضای عمومی را به فضای زبان شناختی محل زندگی خود، آن طور که این اطلاعات در اداره آمار استرالیا به ثبت رسیده است، مرتبط می سازند. من نمی توانم منتظر نتایج حاصل از تحقیقات این دانش آموزان بمانم پس در این بین چند نوشتار کوتاه را در ارتباط با مطالعه ی در حال شکوفایی چشم اندازهای زبان شناختی ارایه می دهم تا ضمیمه کار آنها کنم.

من این مجموعه را با این دیوار نوشته ها شروع می کنم چرا که هنگامی که برای اولین بار با آن ها مواجه شدم، آن ها را بسیار تکان دهنده یافتم زیرا این دیوارنوشته ها زبان انگلیسی را با جادو، احساسات مذهبی و عشق مرتبط می سازند. دیوار نوشته های I kees love (که احتمالا I kiss love بوده است) و هم چنین I love you بر روی دیوارهای یک امامزاده در کوه های البرز در شمال ایران یافت می شوند. تنها راه برای رفتن به این امامزاده با پای پیاده یا سوار بر اسب است. نزدیک ترین دهکده تا امامزاده – که البته همگی آن را ترک کرده و تنها در تابستان به آنجا می آیند – با پای پیاده سه ساعت فاصله دارد. مطابق روایات، کسانی که مشکلات خانوادگی داشتند و می خواستند برای رفع آنها دعا کنند زوار این امامزاده محسوب می شده اند. من این راه را سال گذشته پیمودم. یک پیاده روی که با گذر از میان مناظر مبهوت کننده و سرزمین های نامسکون و دورافتاده کوهستانی صورت می گیرد. حیرت من هنگامی که پس از یک پیاده روی طولانی مدت – از آن نوع پیاده روی های خسته کننده و در عین حال نشاط بخش – به این امامزاده رسیدم تا با دیوارنوشه هایی به زبان انگلیسی روبرو شوم را تصور کنید! اینجا من در یک گوشه ی دورافتاده از یکی از منزوی ترین کشورهای دنیا (البته اگر به این کشور از دید غربی ها نگاه کنید) هستم تا با این عبارات مواجه شوم: I kees love و I love you. احساساتی که بروز داده شده اند کاملا متناسب با جادو و عرفان آن مکان هستند. این که این احساسات به جای فارسی به انگلیسی بروز داده شده اند جای تعجب دارد: برای نویسنده ی این دیوارنوشته ها، انگلیسی باید زبان عشق باشد و اکنون زبان انگلیسی در آن مکان مقدس نقش بسته است!

البته این مشاهدات به این نتیجه نیز می انجامد که ایران خیلی کمتر از آن چیزی که ما دوست داریم فکر کنیم از ما دور است.

Search Results for “Keimasi” – Language on the Move

Translators

Armenian

Chinese

Italian

Japanese

Korean

Malay

Mongolian

Persian

Russian

Thai

Language on the Move 2013

Language on the Move 2012

Language on the Move 2011

Language on the Move 2010

آموزش سوپرمارکتی زبان های خارجی

انگلیسی یا فارسی؟

تمسخر لهجه ها

جادوی انگلیسی